نویسنده : مهدی نوری
تاریخ : یکشنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٩
نظرات

سیاست های غلط و انحرافی شاه یا محصول اقدامات و فشارهای قدرت های بیگانه و یا ناشی از افکار به دور از واقعیت و جاه طلبانه او بود. مینو صمیمی در توصیف پروژه انقلاب سفید و اصلاحات ارضی که از پر سر و صداترین اقدامات شاهانه بود، می نویسد:
«نتیجه اصلاحات ارضی شاه بدانجا کشید که در اواسط دهه 1970 ایران از یک کشور خودکفا در محصولات کشاورزی، به صورت واردکننده مواد غذایی درآمد و همراه با آن به خاطر راکد ماندن کارهای روستایی، کشاورزان به سرعت جذب مجتمع های صنعتی و کارخانجاتی شدند که هر روز در اطراف شهرهای بزرگ مثل قارچ از زمین سردرمی آوردند. ظاهر قضیه نیز این طور نشان می داد که چون دولت ایران امید خود را به سودآوری تولیدات کشاورزی به کلی از دست داده است، لذا آینده ای برای کشور جز از طریق رو آوردن به صنعت و تجارت متصور نخواهد بود. با آغاز برنامه های اصلاحات ارضی، ابتدا هزاران هزار کارگر روستایی که برخلاف کشاورزان امکان خرید یا دستیابی به سهام اراضی مزروعی را نداشتند، سیل آسا در جستجوی شغل روانه شهرها شدند و پس از چندی به دنبال آنها کشاورزان نیز که می دیدند شرایط زندگی شان بعد از زمین دار شدن بهبود نیافته، رو به شهرها آوردند تا حداقل بتوانند ضمن فراهم کردن وضعیت مطلوب تری برای تحصیل کودکانشان، خود نیز از امکانات رفاهی شهری مثل سینما، تلویزیون، رستوران، پارک و فروشگاه های بزرگ بهره مند شوند. هجوم روستاییان باعث گسترش حلبی آبادهای متعدد در حاشیه شهرها شد».(1)
ــــــــــــــ
پی نوشت

1- مینو صمیمی، پشت پرده تخت طاووس، ترجمه دکتر حسین ابوترابیان، انتشارات اطلاعات، ص 169


برچسب‌ها: ایران