نویسنده : مهدی نوری
تاریخ : چهارشنبه ۱٧ آذر ۱۳۸٩
نظرات

«ألـزِمُوا الأَرضَ، و اصـبِرِوا عَـلَى الـبَلاءِ، وَ لاَتُـحَـرِکوا بِأیدِیکم وَ سُیُوفِکم فِى هَوَى أَلسِنَتِکم، وَ لاَتَستَعجِلُوا بِمَا لَم یُعَـجِلْهُ اللهُ لَکم .فَإِنَهُ مَن مَاتَ مِنکم عَلى فِرَاشِهِ وَ هُو عَلى مَعرِفَةِ حَقِ رَبِهِ وَ حَقِ رَسُولِهِ وَ أَهلِ بَیتِهِ مَاتَ شَهِیداً وَ وَقَعَ أَجرُهُ عَلَى اللهِ وَ اسْتَوْجَبَ ثَوَابَ مَا نَوَى مِن صَالِحِ عَمَلِهِ وَ قَامَتِ النِـیَةُ مَقَامَ إِصلاَتِهِ لِسَیفِهِ، فَإِنَ لِکلِ شَىء مُدَةً وَ أَجَلاً» (خطبه:190)
وظیفه منتظر در کلام امیرالمومنین بر جای خود استوار بوده، در برابر بلاها و مشکلات، پایدار باشید، شمشیرهایتان را در راه هوی و هوس و سخنانی که از زبانتان سر می زند به کار نیندازید و درباره آنچه خداوند، شتاب و عجله را نسبت به آن روا نداشته، شتاب نکنید؛ زیرا کسی که از شما در بستر خود بمیرد، اما آنچنانکه شایسته است خدا و پیامبر و اهل بیتش را که (مسئول مقام امامت و جانشینی پیامبرند) شناخته باشد، شهید از دنیا رفته است و پاداش او بر خداست، و از ثواب کارهای شایسته ای که قصد انجام آن را داشته، برخوردار خواهد بود و نیتش جایگزین شمشیر زدن برای خدا و جان باختن در راه اوست. پس بدانید هرچیز را وقت مشخص و هر کاری را سرانجامی است.
علامه قندوزی در «ینابیع الموده، باب47» این فراز از خطبه «نهج البلاغه» را ضمن دیگر فرازهایی که مربوط به حضرت مهدی(ع) است ایراد نموده و بدین ترتیب بیان می کند که امام امیرالمومنین(ع) با ایراد این کلمات قدسیه، پیشگویی از حضرت مهدی(ع) نموده و مردم را به وظیفه خود در فراز و نشیبهای زندگی و هنگام غیبت آن حضرت، هشدار می دهد که مبادا از روی هوای نفس و بدون در نظر گرفتن مصالح اسلامی، از روی احساسات اقدام به جنگ و شمشیر زدن کنند و به خیال رسیدن به مقام شهادت، خود و دیگران را به خطر اندازند.
ضمناً امیرالمومنین(ع) در این فرمایش نظر مردم را به یک نکته بسیار ارزنده معطوف داشته و خاطر نشان می کند که نائل گردیدن به فیض اعلای شهادت، تنها به رفتن در میدان جنگ و کشته شدن در جنگ نیست تا پیران، زنان، مسئولان دیگر وظائف و افراد ناتوان و معذور از رفتن به میدانهای جنگ برای رسیدن به فیض عظمای شهادت، محروم و دچار حسرت شوند.
بدیهی است کسانی که انواع مسئولیتهای علمی، اجتماعی و شرعی را به عهده دارند یا با قلم و بیان، با طرح و نقشه، با کمکهای مادی و تشویق نیروهای اعزامی، از دور و نزدیک جبهه های جنگ علیه کفر و استعمار را تقویت و عرصه را بر دشمن تنگ می کنند؛ یا از همین طرق به ترویج اسلام و تضعیف دشمنان در محیطهای غیر جبهه جنگ می پردازند، همه مصداق واقعی و نمونه فرمایش امیرالمومنین(ع) قلمداد شوند و هر چند که در بستر خواب از دنیا بروند، برخوردار از مقام شهید خواهند بود.
و هر کس که در وظایف خداشناسی، پیامبرشناسی و امام شناسی، یا گردن نهادن به لوازم آن تقصیر کند و از روی هوی و هوس و به طمع سود مادی یا شهرت، در میدان جنگ شرکت کند و کشته شود، شهید مورد نظر قرآن و اسلام نخواهد بود.


برچسب‌ها: مذهبی و اعتقادی