نویسنده : مهدی نوری
تاریخ : جمعه ۱٩ آذر ۱۳۸٩
نظرات

کروبی و سروش، متفکرین سال 2010؟! مجله «فارین پالیسی» نشریه ای نزدیک به دستگاه دیپلماسی آمریکا است که دست اندرکارانش آن را نشریه ای علمی معرفی می کنند.

این نشریه در پایان هر سال میلادی نام 100 نفر را به عنوان چهره های برتر علمی و فکری جهان بر روی جلد خود درج می کند. اگرچه این مجله، دلیل انتخاب این 100 نفر را علمی بودن و متفکر بودن آنان می نامد، اما نحوه و نوع گزینش این افراد خلاف این نظر را نشان می دهد، برای نمونه در سال گذشته، هنگامی که این مجله، «زهرا رهنورد» (همسر میرحسین موسوی) را به عنوان سومین متفکر جهان! در میان 100 نفر متفکر خود معرفی کرد، با هجم گسترده ای از انتقادات روبه رو شد که به همین علت، سردبیر این نشریه «خانم سوزان گلاسر» مجبور شد در توجیه انتخاب این بانوی متفکر! در گفت وگو با رادیو فردا چنین اظهار کند که: «مقصود ما از انتخاب زهرا رهنورد و معرفی او به عنوان یکی از متفکران سال 2009 این نبود که وی را واقعاً یک متفکر برجسته بدانیم، بلکه منظور ما این بوده که موضوع جنبش سبز در ایران که حرکتی علیه نظام اسلامی این کشور بوده است، زنده بماند.»

حال با توجیه سردبیر این نشریه، بهتر می توان دلایل انتخاب امسال متفکرانی چون کروبی و سروش! توسط این نشریه را درک نمود! این نشریه در توجیه انتخاب کروبی به عنوان چهل و یکمین متفکر سال 2010 چنین نوشته است: «[کروبی] از سال گذشته تاکنون همچنان با شجاعت ادعاهای خود را تکرار می کند.» و در توجیه دلیل انتخاب سروش نیز می نویسد: «وی 10 سال قبل پیش بینی کرده بود که جنبش سبزی در ایران به وجود خواهد آمد!» البته این نشریه نگفته است که این غیب گویی سروش کی و در کجا انجام شده که کسی آن را نشنیده است!

واقعیت این است که نشریه ای چون «فارین پالیسی» در کنار نشریه ای مانند «تایم » (که همان مشی فارین پالیسی را دارد) از آنجا که نزدیکی زیادی به دولتمردان و سیاسیون آمریکا دارند، همیشه سعی کرده اند نقطه نظرات آنان را در سیاست هایشان دنبال و پیگیری نمایند. اما اهداف پشت پرده سیاست های این دو نشریه را در چند نکته ذیل می توان بیان کرد؛
1) نشریاتی چون «فارین پالیسی» و «تایم» همیشه در انتخاب چهره های برتر خود سعی دارند افرادی را مطرح و معرفی کنند که در جهت پیشبرد اهداف لیبرال دمکراسی قدم برداشته و آن را ترویج می کنند.


2) این نشریات در کشورهایی که حکومت های ضد آمریکایی دارند، معمولاً افراد مخالف این حکومت ها را شناسایی و به عنوان متفکر و نخبه! معرفی می کنند تا بدین وسیله، هم از این افراد در کشورهای شان اسطوره سازی کرده و هم آنان را در ادامه مخالفت علیه دولت های شان تشویق و ترغیب نمایند. همانگونه که در توجیه انتخاب زهرا رهنورد به عنوان سومین متفکر جهان! در سال 2009 از زبان سردبیر مجله فارین پالیسی شنیدیم.
3) نگاه کلی به مشی این نشریات نشان می دهد که برخلاف ادعای علمی بودن این نشریات، عملکرد آنان در انتخاب چهره های برتر علمی و فکری، عملکردی کاملاً سیاسی است تا علمی و فکری! بدین معنا که شما، هیچ گاه در بین افراد منتخب این نشریات، نام اشخاصی را که مخالف سیاست های آمریکا و غرب باشند، مشاهده نکرده و نمی کنید. اگرچه حتی شاید آن افراد مخالف آمریکا و غرب، جزو برترین افراد علمی و فکری جهان باشند. در پایان می توان چنین نتیجه گرفت که انتخاب متفکرانی! چون زهرا رهنورد، کروبی و سروش چیزی، جز دمیدن در کالبد مرده ای به نام فتنه سبز نیست، کار عبثی که خود غرب و آمریکا نیز به عبث بودن آن واقف بوده و به آن اعتقاد دارند، اما از روی اضطرار و گرفتن احیاناً امتیاز از ایران دست به چنین اقداماتی می زنند.

على اسماعیلى


برچسب‌ها: سیاسی, جنگ نرم