شکست اقتصادی فیلم های کمدی پیش پا افتاده

«یک جیب پر پول» آخرین ساخته قدرت ا لله صلح میرزایی نیاز چندانی به توضیح و تفسیر ندارد، زیرا حرف تازه و نکته جدیدی در آن به تصویر کشیده نشده است. همان موضوعات و دستمایه هایی که در فیلم های کمدی متداول ترسیم شده اند در این اثر هم گردآوری شده است. ماجراهای شبه عاشقانه که با شوخی های دم دستی و شکلک های بازیگری چون جواد رضویان تجلی یافته از جمله ویژگی های این فیلم است. سوال این است که آیا آثاری چون «یک جیب پر پول» نماینده بارز سینما و فرهنگ ایران اسلامی هستند؟! اگر پاسخ منفی است :که قطعاً منفی است- چرا باید میدان دار اصلی هنر هفتم ایران باشند؟
اگر پیش از این نمایش پر حجم فیلم هایی چون« یک جیب پر پول به بهانه های اقتصادی و مصلحت اندیشانه انجام می شد حالا دیگر هیچ بهانه ای باقی نمانده است. دیگر نمی توان با این گونه مسائل عرصه را بر «زخم شانه حوا»ها تنگ کرد.
تنها راه چاره اجرای طرح، هدفمندسازی اکران است. مانند آنچه پیش از این تحت عنوان جدول اکران سینماها قرار بود توسط معانت سینمایی اجرا شود که با فشارهایی که از سوی برخی جریانات سینما رخ داد، انجام نگرفت. بخشی از این طرح همچنین می تواند به ساماندهی حمایت های سینمایی نیز بینجامد. به این معنا که آثار سخیف و همچنین فیلم های جشنواره ای تنها از سوی بخش خصوصی تولید شود و بیت المال به طور صد در صد به فیلم های ارزشی و استراتژیک نظام اختصاص یابد.
اکران فیلم «ملک سلیمان» که علاوه بر ویژگی های والای فرهنگی و ساختاری قابلیت بالایی هم در جذب مخاطب دارد می تواند شروع دوباره ای برای بازیابی و احیای ذائقه اصیل و حقیقی سینمای ایران باشد. باید از فرصت دلزدگی تماشاگران سینما از کمدی های پیش پا افتاده استفاده کرد و با افزایش سهم نمایش فیلم های ارزشمندی که به مخاطب خود نیز احترام می گذارند وضعیت را دگرگون کرد.

/ 0 نظر / 10 بازدید